ruhumu o ağaca ben asmadım!

Bazen nefret duymaya hakkı olmalı insanın. Daha çocukken sevgi yetisi elinden zorla alınan çocuklar bir başka haklılığa sahip olmalı hayatta. Sesini kimseye duyuramamış, bağıramamış, anlatamamış, öfke içinde boğularak büyümüş çocuklar benim anlattıklarım. Çocukluk anıları kabus olanlar. Büyüdüğünde hatırladıklarından kurtulamayanlar. Gölgesinden canı yananlar. Ya o  küçük canları yakanlar layık olduğu belayı nerde bulacak? Ya cehennem yoksa nerde … Okumaya devam et ruhumu o ağaca ben asmadım!