İçimdeki kafes

Arbil Çelen Yuca ・・・Bir dağ doğurdum benBir ormana analık ettimNehirler geçti içimdenTohumlar serpildi üzerimeYaşayan her şeyi besleyerekHayata nefes üfledim!Sardım, sarmaladım… 🌀 Şimdi Bir avuç yanmış toprağım benAlevler yutuyorum!Yutkunuyorum!Kusuyorum!Üzerime serilmiş her şey çatırdıyorUluya uluya ağlıyorum! Gördüğümüz son uçurtmaydı oSon gökkuşağıSon kuş yuvasıBu karanlıktanBir hiçliktenBu piçlikten önce… 📌bir süre dudaklarımı kapatıp içimdeki yasın elini tutacağım. Görsel; bir … Okumaya devam et İçimdeki kafes

içimdeki kafes- köpek

Tek kapılı, tek camlı, tek masalı bir oda. Masanın başında tek başına oturan bir adam. Yalnız, sessiz ve tozlu. Sağından ve solundan saniyeler geçiyor. Zaman üzerinden akıyor ve önündeki açık defterin sayfalarına dağılıyor. Kelime kelime… “…Hayatım işte bu masa. Gelenleri ve gidenleri ağırladım burada…Bir soluk alışlık kalanları, biraz uzun oturanları, müdavimi olanları, geçerken uğrayanları, geldikleri … Okumaya devam et içimdeki kafes- köpek

içimdeki kafes- kurt

İçimde kurtlarla dans eden bir kadın var. #hayatşarkısınısöylerken o, kuyruğunu eteğinin altına saklamaya çalışmadan dans ediyor. Notaların içlerinden geçiyor. Biliyor ki; başkaları ile birlikte hareket ederken, kendi kimliğinden vazgeçmemek mümkün. Kolektif yaşam ile bireyleşmenin dengesi yansıyor yalın ayaklarının ritmine. Bazen yükseliyor parmak uçlarında, bazen iki tabanı da yere basıyor. Toprak, yalın ayaklarını yalıyor, besliyor, koruyor, … Okumaya devam et içimdeki kafes- kurt

#KadınBaşına Arbil Çelen Yuca

#KadınBaşına söyleşinde bugünün misafiri bir hikâye anlatıcısı. Arbil Çelen Yuca.  O anlatan bir sözcü, hatırlatan bir aracı... O bir orman, o orman içinde bir ağaç, o ağacın dalında bir kelebek. Uçuşan renkli etekleri, cebinde kelimeleri, dilinde bir sürü hikayeleri var. Yolda olmayı öğreniyor, öğrendiklerini paylaşıyor ve paylaştıkça çoğalıyor…Hediyeli bir insan olmanın her yönünü kullanıyor; yazıyor, … Okumaya devam et #KadınBaşına Arbil Çelen Yuca