içimdeki kafes MAYMUN

İçimdeki maymun kadın elimdeki tüm soru zarflarını yırttı ve çöpe attı. Kayıtsız ama inatçı. Çalışan her düğmemi yavaşça kapattık birlikte. Yaşamı sessize aldık. Kendime biçtiğim roller de kayboldu, büründüğüm kimlikler de. Bana ne kelimesinin üzerinde zıplaya zıplaya oyun oynadık. Hem zıpladık, hem bağırdık. Bilmiyorum! Akşam yemeğinde ne yiyeceğiz. Görmedim! Çorabının hep kaybettiğin tekini. Duymadım! Yüz … Okumaya devam et içimdeki kafes MAYMUN

içimdeki kafes PAPAĞAN

İçimdeki papağan kadın, gün terliği çantasında yengeler gibi uyandı. Meraklı, geveze ve kokoş. Göz altı torbalarımla dalga geçtik birlikte. Sürmediğim kremler, az uyuduğum geceler, dolgulatmadığım izler…Bir kamyon dolusu lafı sabah şeriflerimin, birkaç dilimlenmiş patatesi gözlerimin üzerine bıraktı. Çok bilmişliğinin üzerini neşesiyle örterek, açtı perdesini. Artık ezberlediğim cümleleri tekrar etti, başa sardı; tekrarladı, başa sardı; tekrarladı … Okumaya devam et içimdeki kafes PAPAĞAN

içimdeki kafes CEYLAN

İçimdeki ceylan kadın hayallerini kokladı. İki duvarı nefes, iki duvarı ahenk olan yalnızlık odasında, sessizliğin içine uzandı. İncelikli, suskun ve huzurlu. Yalnızlığı bir tuzak sanıp paniklediğim günleri hatırladı benimle. Kalabalıklardan kendime ördüğüm duvarları, içine girip saklandığım çukurları, kafamdaki kadar hızlanamazsam düşerim telaşımı…Beraber yürüyeceğimiz yollar için elini tutuyorum ve susuyorum. Kalp sesim bir duyuluyor, bir kayboluyor, … Okumaya devam et içimdeki kafes CEYLAN

içimdeki kafes TİLKİ

İçimdeki tilki kadın ininden çıktı. İddiasız ama dik başlı. O da yok olmamıştı; tıpkı gücünü, ölçüsüzlük saydığım fil ve özgürlüğünü, evsizlik sandığım kelebek gibi, duruyordu içimde bir yerlerde. “buradayız” demek için, kendime yaptığım baskının bitmesini  beklemişlerdi. Kendime her şeyimle alışabilmemi… Kendi yakamdan düşebilmemi… Ne zaman hayatın bir alanında sıkışsam, uğursuzluğuna inandığım başka bir yanımı kuyruğundan … Okumaya devam et içimdeki kafes TİLKİ

içimdeki kafes FİL

İçimdeki fil kadın ezdi geçti tüm çimenleri. Yavaş, ağır ve ıslak...Üzeri kapalı sandığımız yaralara baktı benimle. Ayağının altına yapışmış geçmişe, adımlarını sayan zincirlere, önünde uzanan ucsuz bucaksız kırmızı çiceklere...Hüzünlendi! Bir adım attı, korktu; bir adım daha attı, durdu, adım attı, durdu,durdu... Kırıp geçtiğim pencerelerden düşen camların sesini dinliyorum ben. Kırılan her parçanın sesinde kendi gücümü … Okumaya devam et içimdeki kafes FİL

içimdeki kafes KELEBEK

...İçimdeki kelebek kadın, kanatlarından renkli tozlar saçarak kozasından çıktı ve sabah dağınıklığımın üzerine kondu. Köksüz, telaşsız ve sınırsız... Hem bırakmadığım, hem de yük saydığım şeylere baktı benimle. Çay bardağımın yanında kalmış kaygılarıma, bu ara hiç susmayan iç kavgalarıma ve yere düşen saçlarıma...Umursamadı sadece uçtu, yeniden kondu; uçtu, yeniden kondu; uçtu, uçtu, uçtu... Kendi sınırlarımın bağımlısıyım … Okumaya devam et içimdeki kafes KELEBEK

Nur Başnur

#BalkonKonuşması ‘nda Nur Başnur’ la hayatın döngülerini konuştuk bu hafta. Döngü, kimlik, kap, rota ve son söz başlıklarıyla. Hayatın köşeleri, dönüşü zor virajlar, duraklanan istasyonlar, yeniden oluşturulmuş rotalar ve başka türlüsü olamaz adımlar… Kendi yolcuğunu en bilge haliyle tamamlamak isteyen, yolda bir kadın o. İş dünyasında başarılı, sağlam ve keskin bir kadından, Maşuk Kaşıklarını yapan … Okumaya devam et Nur Başnur

Eylem Erdem Uğurlu

#HerKadınBirKahraman köşemizin #BalkonKonuşması ‘nı bugün Eylem Erdem Uğurlu yapacak. Bize bir masal anlatacak Eylem, bize masalını giymemiz için uzatacak. Belki bu masalın düğmelerini üzerimize ilikleyeceğiz, belki de elini kolunu bağlayıp bir bavula sokacağız. O anlatacak; kelimelerin üzerine basa basa, yaralara pamuk koya koya, dağılmış bilyeleri toplaya toplaya... Herkes duysun diye bağıracak; kulağının üzerine yatanlara, hatırlamıyorsa yok sayanlara, duymamak için müziğin sesini … Okumaya devam et Eylem Erdem Uğurlu

Gülda Ölçer Özge

Bloğumuzda yeni bir köşemiz daha var artık. #HerKadınBirKahraman Peki ne yapacağız bu köşede? Hayatın balkonuna çıkacağız ve avaz avaz bağıracağız, “ben kendi hikayemin kahramanıyım” Eksiklik sandıklarımızda yanılmaya, ruhumuza şövalyelik katmaya, rotamızı yeniden oluşturmaya devam edeceğiz. Her insan kendisinin kör noktasıdır. İşte biz birlikte o kör noktaya yeniden bakacağız. Bunu dizlerimize vura vura değil, bizi bugünkü “ben” yapan … Okumaya devam et Gülda Ölçer Özge