#KadınBaşına Zeynep Özyılmazel

#Kadınbaşına şöyleşilerinin koltuğunda bugün Zeynep Özyılmazel oturuyor. Uzun bir aradan sonra böyle keyifli bir sohbet bana da çok iyi geldi. Özlemişim bir kadın hikayesi giymeyi. Hayatın asıl kaynağının kendisi olduğunu fark etmiş bir kadın o. Değişen, dönüşen ve  ilerleyen…İç dünyasının renklerinden beslenen, “İçe”rikli, disiplinli ve çok sevgi dolu. Kendini güçlü, güvende ve özgür hissettiğinde tamamlanıyor, … Okumaya devam et #KadınBaşına Zeynep Özyılmazel

odasız ev

Leyal kim bilir kaç saattir yatıyordu, suyu çoktan soğumuş bu küvetin içinde. Kuzguni siyah renkli saçlarını tepesinde toplamış ve küveti suyun bile içinde kaybolacağı kadar köpürtmüştü. O da su gibi köpüklerin arasında kaybolmak istiyordu. Uzun ve yorucu bir kışa benzeyen hayatını, ellerinin arasına aldığı köpüklerin içinde sahne sahne seyrediyor ve sahne sahne köpüklerin arasına bırakıyordu. … Okumaya devam et odasız ev

gece yarısı gölgesi

Pembeleşinceye kadar kavuramıyorum kendimi; ya hiç pişmiyor, ya da dibi tutuyor tenceremin. Tarif defterim açık; benim el yazım, benim kelimelerim, benim dilim...İnce ince doğradıklarım, özenle yıkadıklarım, son zarına kadar soyduklarım hepsi aynı. Ama yok, olmuyor. Belki daha öncede tutmadı tadı, belki beceremediğimi unuttum gitti! Pişmediği için çöpe dökülen yemekler ve yandığı için temizlenmeyen tencereler.... Hiç … Okumaya devam et gece yarısı gölgesi

İçimdeki kafes

Arbil Çelen Yuca ・・・Bir dağ doğurdum benBir ormana analık ettimNehirler geçti içimdenTohumlar serpildi üzerimeYaşayan her şeyi besleyerekHayata nefes üfledim!Sardım, sarmaladım… 🌀 Şimdi Bir avuç yanmış toprağım benAlevler yutuyorum!Yutkunuyorum!Kusuyorum!Üzerime serilmiş her şey çatırdıyorUluya uluya ağlıyorum! Gördüğümüz son uçurtmaydı oSon gökkuşağıSon kuş yuvasıBu karanlıktanBir hiçliktenBu piçlikten önce… 📌bir süre dudaklarımı kapatıp içimdeki yasın elini tutacağım. Görsel; bir … Okumaya devam et İçimdeki kafes

iç ülke!

Eski bir fotoğrafın içinden geçiyorum. Tüm zannetiklerimin ötesinde...Zamansız bir iç çekişle, 'iç' ülkeme yürüyorum. Fısıldısı kendinden büyük hayaletler, çoktan düşmüş kalelerimden bir bir çıkıyor. Hatırlatmak için kendilerini, kendime bir yetemediğim günlerimi. Asık suratlı anılar dolanıyor elime ayağıma. Yeni yeşermiş sevinçlerimi doluyorlar parmaklarına. İplik iplik sökülüyorum. Hiç düşmez dediğim kalelerimin yıkık duvarlarından atlıyorum. Yanyanayız! Hayal ettiklerim … Okumaya devam et iç ülke!

içimdeki kafes

çimde kahramanları masalından taşınmış hikayeler var. Hepsini anlatmak istiyorum,hepsini yutkunmak istiyorum, hepsini aynı kağıda yazıp yakmak istiyorum...İçimde tanımını bilmediğim zirveler var. Hızlanıp varmak istiyorum, bir adım atıp durmak istiyorum, geriye doğru kaçmak istiyorum.İçimde kafasındaki kadar hızlanamazsa düşen bir kadın var. Elinden tutup kaldırmak istiyorum, ne hali varsa görsün istiyorum, yaralı dizlerini öpmek istiyorum. İçimde gölgelerine … Okumaya devam et içimdeki kafes

içimdeki kafes- köpek

Tek kapılı, tek camlı, tek masalı bir oda. Masanın başında tek başına oturan bir adam. Yalnız, sessiz ve tozlu. Sağından ve solundan saniyeler geçiyor. Zaman üzerinden akıyor ve önündeki açık defterin sayfalarına dağılıyor. Kelime kelime… “…Hayatım işte bu masa. Gelenleri ve gidenleri ağırladım burada…Bir soluk alışlık kalanları, biraz uzun oturanları, müdavimi olanları, geçerken uğrayanları, geldikleri … Okumaya devam et içimdeki kafes- köpek

içimdeki kafes- ahtapot

O kadar ani değişiyorum ki; bir kolumla hayata sarılırken, diğer kolum boğazımı sıkıyor. Bir ahtapot bedeninin devamı gibiyim. Karıştım, düğüm oldum. Bedenden bedene susuyorum. Çıt çıkmıyor!Sessiz odaların içinden geçiyorum. Kollarım kapıları çarpıyor.Kollarım kapılara vuruyor.Kollarım kapılara sıkışıyor!Anahtarlar kapı deliklerinden kollarımın dibine düşüyor. Kaçıyorum, yakalanıyorum, koşuyorum, düşüyorum. Mavi bir Derinlikteyim!Hayat parça parça boğazımdan akıp kasıklarımda birikiyor.Suda doğuyorum.Suda … Okumaya devam et içimdeki kafes- ahtapot