içimdeki kafes- kurt

İçimde kurtlarla dans eden bir kadın var. #hayatşarkısınısöylerken o, kuyruğunu eteğinin altına saklamaya çalışmadan dans ediyor. Notaların içlerinden geçiyor. Biliyor ki; başkaları ile birlikte hareket ederken, kendi kimliğinden vazgeçmemek mümkün. Kolektif yaşam ile bireyleşmenin dengesi yansıyor yalın ayaklarının ritmine. Bazen yükseliyor parmak uçlarında, bazen iki tabanı da yere basıyor. Toprak, yalın ayaklarını yalıyor, besliyor, koruyor, güç veriyor. Toprak, onunla bilgeliğini paylaşıyor. Sessiz bir kabulle açıyor avuçlarını göğe doğru. Kurt kadın kendi etrafında dönerken; avuçlarından kelimeler, cümleler, renkler, desenler uçup havaya karışıyor. Bu dansa eşlikçi bir rüzgar üzerine yıldız tozları bırakıyor.

Yıldız tozlu kadının dediği gibi; anlatmanın binbir hali var:

“Ve ayaklarımla tabanı yokluyorum! Ayağa kalkıyorum! Göğüslerim çamurlu, çamur güzel, göğüslerim daha da güzel! Apış aram çamurlu, çamur güzel, apış aram daha da güzel!

Sıyırıp çamuru, kaşık yapıyorum, kase, tuğla yapıyorum. Bedenimle yaşayıp akışı kutsuyorum!

Ben toprağını seven ve topraktan ibaret olmayan bir SAVAŞÇIYIM! Sanatçıyım!

Yaşam sanatçısı!

Sen de…”

Arbil Çelen Yuca’nın havaya bıraktığı yıldız tozunu derin bir nefesle içime çekiyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s