içimdeki kafes CEYLAN

İçimdeki ceylan kadın hayallerini kokladı. İki duvarı nefes, iki duvarı ahenk olan yalnızlık odasında, sessizliğin içine uzandı. İncelikli, suskun ve huzurlu. Yalnızlığı bir tuzak sanıp paniklediğim günleri hatırladı benimle. Kalabalıklardan kendime ördüğüm duvarları, içine girip saklandığım çukurları, kafamdaki kadar hızlanamazsam düşerim telaşımı…Beraber yürüyeceğimiz yollar için elini tutuyorum ve susuyorum. Kalp sesim bir duyuluyor, bir kayboluyor, bir duyuluyor, bir kayboluyor…Kendi kalbimin sesinde kayboluyorum.              

Kim bilir kendime devirdiğim kaç cümlenin altında kaldım. Kendimi bu kadar ciddiye almaktan yorulduğumu anlayana kadar. Hiç tutulmamış sözler verdim kendime, hiç uyulmamış kanunlar yazdım, hiç sığamayacağım kapların içine girmeye çalıştım. İlk bakışta zulüm! Boşuna! Bıraksaydım nefesimi, akacaktım; bıraksaydım, içimdeki kafesle daha çabuk buluşacaktım. Artık, hayatı gözkapaklarımın ardından seyredebileceğimi biliyorum.

İçimdeki ceylana yetişemeyebilirim!

İçimdeki ceylana yetişemeyebilirim!

İçimdeki ceylana yetişemeyebilirim!

Bugün durur, yarın yine koşabilirim!

Tüm ceylanlar hızlıdır, sen nefesi hatırla!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s