içimdeki kafes FİL

İçimdeki fil kadın ezdi geçti tüm çimenleri. Yavaş, ağır ve ıslak…Üzeri kapalı sandığımız yaralara baktı benimle. Ayağının altına yapışmış geçmişe, adımlarını sayan zincirlere, önünde uzanan ucsuz bucaksız kırmızı çiceklere…Hüzünlendi! Bir adım attı, korktu; bir adım daha attı, durdu, adım attı, durdu,durdu…

Kırıp geçtiğim pencerelerden düşen camların sesini dinliyorum ben. Kırılan her parçanın sesinde kendi gücümü duyuyor ve o parçaları yapıştırarak pişmanlığımı yatıştırıyorum. Yanlış yerden yapışmış camlar, eteğimi tutuyor. Hayatın; eteğimi yırta yırta bana yeni bir etek biçeceğini biliyorum.

Filin içindeki şefkati görebilirim.

Filin içindeki şefkati görebilirim.

Filin içindeki şefkati görebilirim.

Bugün korkar, yarın yine yürüyebilirim.

Tüm filler özgürdür, sen zinciri hatırla!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s